วิเคราะห์คุณค่าด้านวรรณศิลป์

เรียงรายละเอียดจากภาพใหญ่ไปสู่ภาพย่อย ทำให้เกิดจินตภาพวิจิตรและเหนือจริง

การแจกแจงทัพหน้า ทัพหลัง และปีกทั้งสองช่วยให้เห็นความพร้อมเพรียงของกองทัพแปลง

ใช้ทั้งภาพ กลิ่น และเสียง สร้างบรรยากาศสดใสก่อนเข้าสู่ศึก

เสียงและพลังของกองทัพถูกพรรณนาจนธรรมชาติและสัตว์ต่าง ๆ หวั่นไหว

“พิภพเพียงทำลาย” กล่าวเกินจริงเพื่อเน้นว่าเสียงโห่ร้องดังอย่างมหาศาล

ภูเขาถูกทำให้มีอาการเหมือนสิ่งมีชีวิต คืออ่อนเอียงและประนมชมชัย

มีทั้งสัมผัสสระและสัมผัสอักษร เช่น “ชิต–บิด” และ “บิด–เบือน” ช่วยให้บทพากย์ไพเราะ